|
|
|
|
|
|
Autonomie
(vrijheid) en authenticiteit (trouw blijven aan jezelf) zijn kernwaarden van de
huidige twintigers en dertigers. Echter, in onze samenleving ligt het accent
sterk op autonomie of keuzevrijheid. Maar vrijheid als hoogste doel – zonder
authentieke invulling – heeft weinig betekenis en maakt het leven stuurloos en
grenzeloos. De quarterlife crisis
ligt op de loer. |
|
|
|
De zinloosheid van vrijheid als hoogste doel
Keuzevrijheid (autonomie) en authenticiteit
zijn twee belangrijke kernwaarden van de huidige twintigers en dertigers. Autonomie
betekent dat mensen zelfstandig keuzes kunnen maken en zelf de vrijheid hebben
hun leven in te richten zoals zij dat willen. Authenticiteit verwijst naar de
van binnenuit gevoelde oproep om trouw te blijven aan jezelf en je eigen unieke
levenspad te volgen – zonder al te veel bemoeienis van anderen. Autonomie en
authenticiteit zijn dus nauw met elkaar verbonden. In zekere zin lijken huidige twintigers en
dertigers te zijn doorgeslagen in hun hang naar keuzevrijheid. De quarterlifers hechten soms zelfs zo
veel belang aan hun vrijheid dat keuzes voortdurend worden uitgesteld. Zo
proberen zij halsstarrig te voorkomen dat ze straks misschien ‘vast’ zitten aan
de consequenties van een bepaalde beslissing. Dit trekje wordt door de omgeving (werkgever,
ouders) van huidige twintigers en dertigers vaak niet gewaardeerd. Er heerst
het idee dat huidige twintigers en dertigers geen commitment aan durven te gaan en eeuwig puberend willen blijven
ronddwalen. Jonge volwassenen worden door oudere
generaties dan ook regelmatige afgeschilderd als verwend, besluiteloos of
twijfelachtig. In zekere zin is dit ook waar, behalve dan deze kritiek nogal
ongenuanceerd is en bovendien blijft de diepere essentie van het probleem van
huidige twintigers en dertigers onderbelicht.
Oudere generaties hadden het in een bepaald
opzicht gemakkelijker: er viel minder te kiezen en er waren duidelijker
richtlijnen over hoe je leven hoorde te verlopen. Tegenwoordig is er veel
individuele keuzevrijheid, maar de richtlijnen die je vertellen welke paden je
moet volgen, ontbreken. De huidige cultuur vereist dus een stuk innerlijke
leiding van twintigers en dertigers. Maar hoe dit in zijn werk gaat – dus hoe je
je leven invult op basis van je eigen innerlijke richtlijn – wordt jongere
generaties tot op heden onvoldoende geleerd. Er bestaan dus een hoop misverstand en
tussen de quarterlifers en oudere
generaties. Een belangrijk deel van deze onduidelijkheden komen voort uit een
gebrek aan inzicht in de relatie die er bestaat tussen autonomie (vrijheid) en
authenticiteit. Autonomie, het beginsel waar keuzevrijheid
op gestoeld is, hangt nauw samen met
authenticiteit. Autonomie en authenticiteit zijn twee verschillende
idealen die zich in de loop van het moderniseringsproces samen hebben
ontwikkeld en sterk met elkaar verbonden zijn. Autonomie is het idee dat mensen vrij zijn
wanneer ze zelfstandig beslissingen nemen zonder externe beïnvloedingen. De
gelijkenis met authenticiteit is duidelijk: dit is tevens een project van
vrijheid. Alleen een zelfsturend, autonoom persoon heeft de capaciteit zijn of
haar originaliteit neer te zetten en te ontwikkelen zonder al te veel
inmenging van anderen. Maar ook omgekeerd is authenticiteit nodig
voor de verdere volmaking van autonomie. Zonder authenticiteit is autonomie
slechts een idee, een lege verschijning zonder diepere betekenis. Zo stelt de
Chinees-Amerikaanse filosoof Xunwu Chen: Free but
inauthentic persons do not govern themselves. Instead others govern them. (…)
They will live in anxiety such as anguish, forlornness, and despair. Freedom
has its dark side, which needs to be illuminated by the light of authenticity
(Chen 2004:5). De zinloosheid van vrijheid als hoogste doel Autonomie of vrijheid
als hoogste levensdoel heeft weinig betekenis. Vrijheid is niet zo waardevol omdat
het een doel is, maar omdat het als middel je de mogelijkheid verschaft
dingen na te streven die je echt belangrijk vindt. Zodra het accent verschuift
naar vrijheid van keuze als belangrijkste ideaal, verliest het iedere
betekenis. Het gaat dan niet
meer om de waarde die wordt uitgedrukt met een bepaalde keuze, maar er vindt een
verschuiving plaats naar de bevestiging van de keuze zelf. Hierdoor worden alle
alternatieven als min of meer gelijkwaardig ervaren. Als zelfkeuze het hoogste
doel is en alle opties even belangrijk zijn, wordt kiezen als proces nogal
zinloos. Bovendien, autonoom
keuzes maken impliceert dat je inzicht hebt in je eigen gevoelens, verlangens
of wensen. Dit veronderstelt zelfcontact – een essentiële voorwaarde voor
authenticiteit. Zonder een verbinding met je dieper gevoelde waarden en
overtuigingen wordt het keuzeproces stuurloos. Autonomie
zorgt er voor dat je zelf kapitein bent op je schip. De rol van authenticiteit
daarbij is die van navigator of routeplanner. Authenticiteit bepaald de koers
die gevaren moet worden en stuurt daarmee het keuzeproces in een bepaalde
richting. Een verschuiving naar vrijheid of autonomie als belangrijkste waarde
ondermijnt daarmee elk gevoel van richting of bestemming. Als twintigers en dertigers afhankelijk zijn van een gevoel van maximale keuzevrijheid maar daar geen authentieke invulling aan weten te geven, is het hele idee van zelfkeuze nogal onbeduidend. Hierdoor wordt het leven van jonge volwassenen in de complexe meerkeuzemaatschappij stuurloos en grenzeloos. Dit vormt een belangrijke achtergrond van het ontstaan van de quarterlife crisis•
Auteur: Evelyn Prinsen (Quarterlife Quest)
Literatuur:
|
|
|
|
|