Burnout: je eigen bosbrand
Door: Gertrud de Witte
Veel dertigers, met name hoger opgeleide,
hebben of krijgen te maken met overbelasting of burnout, of kennen wel iemand
in hun omgeving die dit mee(ge)maakt (heeft). We schamen ons vaak voor het feit
dat we overspannen zijn geraakt of een burnout hebben. Het wordt vaak nog door
de buitenwereld gezien als een teken van zwakte. En ook al is het niet altijd
handig om het zover te laten komen, voor veel ‘slachtoffers’ heeft deze periode
voor een positieve ommekeer in hun leven gezorgd.
Het woord burnout betekent letterlijk
‘opgebrand’ of ‘afgebrand’. Mijn eerste gedachte gaat dan meteen naar de
beelden die we ook weer deze zomer volop op TV zagen: de bosbranden in
Zuid-Europa. Hectares aan prachtige natuur die in luttele seconden vernietigd
en opgeslokt worden door de immense vuurzee. Alles ziet er troosteloos en
verloren uit. Alsof er nooit meer iets gaat groeien. En toch blijkt dat
bosbranden vaak heel nuttig zijn voor de natuur. De grond wordt er namelijk
vruchtbaar van. Sommige bomen en gewassen hebben zelfs vuur nodig om zich te
kunnen vermenigvuldigen; de omhulsels van de zaden barsten namelijk pas open
bij enorme hitte, zoals bij een brand.
En zo kunnen veel mensen gelukkig ook terug
kijken op hun burnout. Na een lange tijd van aanmodderen lijkt het alsof het
vuur ineens heel snel om zich heen grijpt en alles wat ze hebben opgebouwd
vernietigt. Totdat er alleen nog maar een paar zwartgeblakerde stompjes over
zijn van wat eens een mooi bos vol met oude bomen leek. Het is een grote
grijze, triest ogende vlakte geworden zonder nog enige kleur. Een metafoor voor
een heel tere periode in je leven waarin oude patronen en gewoonten tot de
grond zijn afgebrand.
Na een periode van rust en bezinning blijkt
de grond toch vruchtbaar, en beginnen langzaam wat groene blaadjes te
ontluiken. En voor je het weet zie je prachtige, nieuwe bomen en planten
tevoorschijn komen die hier nog nooit eerder zijn gegroeid! En schitterende
bloemen die staan voor allerlei nieuwe ideeën, inzichten en nieuwe energie, die
je doen beseffen dat je eigen persoonlijke ‘bosbrand’ heel nuttig is geweest.
Door deze vuurzee kreeg jouw grond, jouw basis, de tijd om tot rust te komen en
zodoende nieuw leven te creëren. Je ware passie en kracht te ontdekken, en
datgene te doen waar je écht blij en gelukkig van wordt, zowel op persoonlijk
vlak als in je werk.
Er wordt wel eens gezegd dat bepaalde
gebieden altijd vatbaar voor bosbranden zullen blijven. Ik zeg dan: “misschien
kun je het klimaat niet veranderen, maar je kunt wel zorgvuldiger omgaan met de
lucifers.” En dat is vaak een van de belangrijke lessen die we kunnen halen uit
een burnout: leer je valkuilen kennen en zorg ervoor dat je er niet weer in
valt. Signaleer ze op tijd zodat je er de volgende keer, met een glimlach om je
oude ‘fouten’, veilig om heen kan lopen.
En tot slot nog een
opsteker voor degene die in een burnoutsituatie zitten of hebben gezeten: luie mensen krijgen geen
burnout, alleen mensen met vuur branden op!
Voor meer informatie:
Esenzia Coaching & Vitaliteit