|
Generation What’s Next? Generatie zoekers belandt door zelftwijfel en doelloosheid in quarterlife crisis. Door: Evelyn Prinsen (Quarterlife Quest) Datum: november 2007 Legio twintigers worstelen met het maken van keuzes en het helder formuleren van doelen in hun leven. Zij twijfelen over fundamentele levensplanningskwesties zoals de keuze voor een baan, partner of kinderen.
Al het getob en gepieker van twintigers heeft weinig te maken met de luxe van de talloze keuzemogelijkheden, zoals veelal wordt verondersteld. De quarterlife crisis wortelt in een veel fundamentelere onduidelijkheid en onzekerheid over wie je bent en waar je naar toe wilt in je leven. Er heerst verwarring over je biografie. De quarterlife crisis is daarmee in essentie een identiteitscrisis.
Kiezen – of het nu gaat om de alledaagse keuzes in het consumptieproces of levensbepalende beslissingen – zegt namelijk altijd iets over jezelf. Door ergens voor te kiezen, geef je aan wat in jou leven belangrijk is, wat prioriteit heeft, waar je je aandacht aan wilt besteden. Kiezen heeft dus een expressieve waarde: het is een uitdrukking van je identiteit.
Het vereist een behoorlijke dosis zelfinzicht om in een vrije samenleving als de onze - een maatschappij waar richtinggevende kaders grotendeels zijn verdwenen - de juiste beslissingen te kunnen nemen. Een helder doel voor ogen, een uitgebalanceerd innerlijk moreel kompas en een flink portie lef zouden tot de standaard uitrusting van postmoderne twintigers moeten behoren.
De realiteit is echter vaak anders. Veel twintigers zijn onzeker, vergelijken zichzelf voortdurend met leeftijdsgenoten en willen goedkeuring van anderen voor hun keuzes. Zelftwijfel en doelloosheid uiten zich in het knagende onrustige gevoel niet helemaal op het goede spoor te zitten. ‘Heb ik de juiste loopbaanrichting gekozen? ‘Is dit wel de partner waarmee ik kinderen wil krijgen? Welke vervolgstudie moet ik kiezen? Zou ik niet iets heel anders moeten doen met mijn leven?’
Typerend voor deze generatie zoekers is dat zij geen voldoening meer lijken te vinden in een vaste baan met financiële zekerheid alleen. Quarterlifer’s zijn daarmee in zekere zin te bestempelen als postmaterialisten. Zij fantaseren over banen waarbij ze echt verschil maken, iets wezenlijks bijdragen aan de wereld. Een eigen bedrijf starten, werken bij een ideële organisatie, duurzaam ondernemen en vrijwilligerswerk zijn dan ook in trek.
Gedachteloos het ‘standaard’ leef- en werkpatroon volgen, zonder een hoger doel voor ogen, maakt deze twintigers letterlijk ziek. Fysieke en emotionele klachten zoals somberheid, onzekerheid, vermoeidheid, slaapproblemen, gevoelens van onrust en emotionele stress zijn het resultaat.
Voor twintigers die deze identiteitscrisis willen oplossen, is er dus veel ‘innerlijk’ werk aan de winkel. Gedreven door de zoektocht naar antwoorden op levensvragen zie je menig quarterlifer ronddwalen op de esoterieafdeling in de boekhandel. Verder worden oplossingen gezocht door het middel van coaching, meditatie of het maken van een wereldreis.
|
||
|
|
|
